لبخند برود توی ماتحتم

انتظارمان بیش از اندازه زیاد است ،از مردمی که هنوز با بند تمبونشان مشکلات اساسی دارند از روشنفکرانی که هنوز زیر شلوار جینشان زیرشلواری راه راه تنشان است ، از آنهایی که بعد از هزار و اندی سال هنوز دنبال اثبات اراجیفی هستند که جانوران مدرن مدتهاست دیگر به تخم چپشان هم نمی گیرندشان ، من از خودم انتظار بیجایی دارم که صبح با لبخند از خواب بیدار شوم ، اصلا لبخند برود توی ماتحتم همین که بیدار میشوم کله ی ظهر خودش غوغایی ایست ، برای آدمی که تمام انگیزه اش در زندگی پایان دادن به نکبت موجود و دیر شروع نکردن نکبت بعدیست همین زیستن شکستن شاخ غول است.

مثلا ،نیش عروس دریایی

باور کن هیچ مشکل درسی وجود نداره که نشه با شاشیدن بهش حلش کرد !! اصلا یه جورایی همه ی مشکلاتو میشه با شاشیدن بهش حل کرد ، یکیش نیش عروس دریایی .

از امروز، همین امروز

از امروز هر روز اینجا مینویسم ، کم یا زیادش فرقی نمی کند ، می خواهم از هر روز زندگی در این سه متر مربع گوشه ی اتاقم چند کلمه ای برای یاد آوری داشته باشم ، می خواهم فراموش نکنم که بهترین روزهای زندگی ام چطور بی هدف به فاک فنا رفت.

از آن مهمتر، خندانت را

شاید باز خندیدن را یاد گرفتم، از آن مهمتر، خندانت را.